Jak tynkować ściany jednowarstwowe wykonane z bloczków Ytong?

Jednowarstwowe ściany, wymurowane z bloczków betonu komórkowego Ytong, wykańcza się – zarówno od zewnątrz, jak i od środka domu - przede wszystkim w sposób tradycyjny, czyli przez ułożenie na nich warstwy tynku. Jedynie czasem budynki z takimi ścianami mają niektóre fragmenty elewacji wykonane na przykład z płytek kamiennych albo z zabezpieczonych przed wilgocią elementów drewnianych.

Podobnie jest wewnątrz domu – zdarza się, że na surowych, nieotynkowanych ścianach z bloczków betonu komórkowego przykleja się bezpośrednio płytki ceramiczne. Jest to możliwe dlatego, że bloczki Ytong produkowane są z dużą dokładnością wymiarową, więc wymurowane z nich na cienkowarstwową zaprawę klejową ściany mają równe i gładkie powierzchnie.

Precyzja, z jaką staranny fachowiec jest w stanie murować ściany z bloczków Ytong, ma też duże znaczenie dla układanych na nich tynków. Dzięki temu mogą mieć one mniejszą grubość niż przy ścianach wykonanych z innych materiałów, co ułatwia i przyspiesza prace tynkarskie, a dla inwestora oznacza niższe koszty prac wykończeniowych.

TYNKI WEWNĘTRZNE

Od strony wnętrza domu ściany z bloczków Ytong można wykańczać zarówno tynkami cementowo-wapiennymi, jak i gipsowymi. Oba te rodzaje tynków wykonuje się teraz przede wszystkim z gotowych, wytworzonych fabrycznie produktów oraz nakłada na ściany i sufity maszynowo.

Tynki gipsowe. To najbardziej popularny obecnie rodzaj tynków wewnętrznych. Wykonuje się je szybciej i mniejszym wysiłkiem niż tynki cementowo-wapienne – wcześniej też od nich twardnieją i wysychają. Tynki gipsowe są też gładsze od cementowo-wapiennych, choć nieco mniej twarde i przez to bardziej podatne na uszkodzenia. Łatwiej je za to naprawić za pomocą gipsowych gładzi szpachlowych.

Tynki gipsowe dobrze regulują poziom wilgotności powietrza w pomieszczeniach, tworząc przyjazny i zdrowy dla człowieka mikroklimat. Choć są mniej odporne na wilgoć od cementowo-wapiennych, można je stosować nie tylko w pomieszczeniach suchych, ale także w kuchniach, łazienkach, pralniach i pomieszczeniach technicznych, a nawet w garażach.

Tynki gipsowe układa się w jednej warstwie o grubości około 10 mm. Przed przystąpieniem do ich wykonywania, ściany należy zagruntować za pomocą odpowiedniego środka, który zmniejsza chłonność ich powierzchni.

Tynki cementowo-wapienne.Gdy zaprawa tynkarska była przygotowywana na budowie w betoniarce, tynki te układano w trzech warstwach. Podkładową warstwą była obrzutka (szpryc), podstawową – narzut, a wykończeniową – gładź.

Obecnie do wykonania tynków cementowo-wapiennych używa się zapraw gotowych. Dzięki znajdującym się w nich dodatkom uszlachetniającym oraz kontrolowanemu procesowi produkcji, wykonane z nich tynki mają znacznie lepszą jakość niż te z zapraw robionych własnoręcznie przez wykonawców na budowie.

Tynki cementowo-wapienne z gotowych zapraw też układa się w trzech warstwach. Pierwszą jest kilkumilimetrowa warstwa szczepna, nazywana też tradycyjnie obrzutką lub szprycem, drugą, podstawową stanowi tynk podkładowy, a trzecią – tynk dekoracyjny. Z układania tej ostatniej warstwy bardzo często rezygnuje się na tych fragmentach ścian, na których później będą przyklejane płytki ceramiczne. 

Ponieważ tynki cementowo-wapienne nie są tak gładkie jak gipsowe, to niektórzy inwestorzy decydują się jeszcze na ułożenie na nich warstwy gładzi gipsowej lub grubszej od niej (i droższej) sztablatury z gipsu.

Tynki cementowo-wapienne, które mają zazwyczaj grubość około 15 mm, układa się teraz przede wszystkim mechanicznie, używając do tego takiego samego agregatu z pompą, jakiego używa się do przygotowywania i transportu zaprawy podczas wykonywania tynków gipsowych.

TYNKI ZEWNĘTRZNE

Od zewnątrz tynk ma zadanie chronić ściany przed szkodliwymi wpływami atmosferycznymi, ale jest też ważnym elementem elewacji, a jego struktura i kolor mają bardzo często decydujące znaczenie dla wyglądu domu. Ściany jednowarstwowe z bloczków betonu komórkowego Ytong można od zewnątrz wykończyć tradycyjnym tynkiem cementowo-wapiennym oraz – dzięki ich równej i gładkiej powierzchni - także cienkowarstwowym.

Tynki cementowo-wapienne. Układanie tych tynków na elewacjach domu przebiega podobnie jak podczas tynkowania ścian w pomieszczeniach. Zasadnicza różnica polega jedynie na tym, że na zewnątrz tynki cementowo-wapienne maluje się trwałymi farbami fasadowymi, nazywanymi też elewacyjnymi. Nadają one elewacji pożądany kolor oraz stanowią dodatkową ochronę dla tynku przed negatywnym oddziaływaniem warunków atmosferycznych.

Czasem tynk cementowo-wapienny pokrywa się dodatkowo farbami egalizacyjnymi, których zadaniem jest wyrównanie różnic w odcieniach barw na poszczególnych fragmentach elewacji domu. Farby te nie tylko likwidują przebarwienia i wykwity na kolorowych ścianach domu, ale też hydrofobizują powierzchnię tynku, dzięki czemu staje się on bardziej odporny na zawilgocenie przez opady atmosferyczne

Tynki cienkowarstwowe. Dzięki swojej gładkiej powierzchni ściany z bloczków betonu komórkowego Ytong można wykańczać od zewnątrz także tynkami cienkowarstwowymi, czyli takimi, jakie układa się na ociepleniu ścian dwuwarstwowych, wykonanym ze styropianu lub z wełny mineralnej.

Należy jedynie wybierać takie rodzaje tynków, które są przepuszczalne dla pary wodnej, by możliwe było wysychanie murów na zewnątrz, co jest ogromną zaletą ścian jednowarstwowych. Powinny być to zatem tynki mineralne, silikatowe lub silikonowe, nie należy natomiast stosować - najmniej z nich paroprzepuszczalnych - tynków akrylowych. Ważne jest bowiem, by tynk cienkowarstwowy na elewacji nie obniżył bardzo dobrych parametrów cieplno-wilgotnościowych jednowarstwowej ściany z betonu komórkowego.

Tynki cienkowarstwowe na ścianach jednowarstwowych Ytong układa się zgodnie z zasadami obowiązującymi przy ocieplaniu ścian metodą lekką mokrą, zwaną obecnie z angielskiego ETICS, a wcześniej bezspoinowym systemem ociepleń.

Po zagruntowaniu powierzchni ścian, wykonuje się na nich warstwę zbrojącą z zaprawy klejowej i wtopionej w nią plastikowej siatki. Arkusze siatki muszą nachodzić na siebie na zakład o szerokości co najmniej 10 cm. Dopiero na takim mocnym, zbrojonym podkładzie układa się tynk cienkowarstwowy.

Dzięki większej - w porównaniu z tradycyjnymi tynkami cementowo-wapiennymi - elastyczności tynków cienkowarstwowych oraz ich warstwy zbrojącej, tak wykończone elewacje są zdecydowanie bardziej odporne na zarysowania i mikropęknięcia ścian. 

Dodatkowo tynk cienkowarstwowy, ułożony na sztywnym podłożu z betonu komórkowego, jest zdecydowanie mocniejszy niż wtedy, gdy jest warstwą wykończeniową ocieplenia ze styropianu lub twardych płyt wełny mineralnej. Dlatego nawet wtedy, gdy w pobliżu domu z betonu komórkowego jest las, mieszkańcy mogą być spokojni, że jego elewacji nie uszkodzi żaden dzięcioł. 

Uwaga! Elewacje wykonane z tynku cienkowarstwowego tylko wtedy będą trwałe, mocne i estetyczne, jeśli do ich wykonania zostaną zastosowane jedynie systemowe rozwiązania renomowanego producenta, na przykład marki WEBER

ZALECENIA WYKONAWCZE

Niezależnie od tego, jakim rodzajem tynku – gipsowym, cementowo-wapiennym czy cienkowarstwowym - zostaną wykończone ściany z bloczków betonu komórkowego Ytong, należy przestrzegać kilku podstawowych zaleceń.

Temperatura. Prace tynkarskie, zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz domu, należy prowadzić w temperaturze powyżej 5ºC. Ważne też, by co najmniej przez kilka dni po ich zakończeniu, temperatura nie spadła poniżej zera. Dlatego lepiej nie planować wykonywania tynków, zwłaszcza zewnętrznych, gdy takie zagrożenie jest potencjalnie możliwe.

Podłoże. Powierzchnia ścian przygotowanych do tynkowania musi być zawsze sucha i niezmrożona. Powinna być ona oczyszczona z pyłu i kurzu oraz wolna od jakichkolwiek zabrudzeń. W celu zmniejszenia chłonności, ściany przed tynkowaniem powinny być zawsze zagruntowane środkiem odpowiednio dobranym do rodzaju tynku - tylko wtedy warstwa wykończeniowa będzie mieć odpowiednią przyczepność do podłoża.